“Bilmiyorum” diyerek sıyrılabileceğimiz bir hayat yok artık. Bu arada  hepimiz her şeyi bilmek zorunda da değiliz.

Bildiklerimizin en iyisi olabilmek için branşlaşmalar da başladı. Ne bildiklerimizden çok, ne bilmediklerimiz üzerine de yoğunlaşmak ayrıca başka bir seçenek.

Kısacası “bilmiyorum” demek erdemlilik alanıyken bir taraftan da ayıp gibi oldu .Yani dünya eskisi gibi değil artık. Her şey, her şekilde değişirken sen neyi bilmediğini bulmak için, bilmediğini bilebilmek için bilmek zorundasın.

Evet biraz kafa karıştırıcı olsa da bunun en basit yolu soru sormak.

Bize soru sormak öğretilmedi. Hatta sorudan kaçınırız. “Soru soranın başı derde girer” deriz ve derde girmemek için soru sormayız.

Oysaki soru sorarsan olanaklarının kısıtlılığından olasılıklara doğru yol alırsın.

Bir soru daima çoklu seçimleri ve olasılıkları elde ettirir. Her bir seçim yaptığımızda seçimin olasılıklarına dalarız. “Bu benim başıma neden geldi” yerine, “burada benim görmediğim ve bilemediğim ne var? Şimdi başka neler mümkün?” sorusu seçim ve olasılıklara götürür.

Bir keşmekeş içinde yaşamak yerine olasılıkların kaynağından hareket etmek yaratımı destekler.

Bugünden itibaren benim için doğru olan bilmediğim şey nedir?

Benim için doğru olan fark etmediğim şey nedir?

Şimdi başka neler mümkün?

Eğer bu seçimi seçmeseydim başka hangi seçimlerim olabilirdi?

Bundan daha iyisi nasıl olur?

Bunun olmasına engel olan başka hangi seçimlerim var?

Arzu ettiğim yere toplam kolaylıkla alan hızında varabilmek için şimdi hangi bilinç, seçim, olasılık olabilirim.

Bu soruları sor ve cevap arama. İşlerinin nasıl değişmeye başladığını göreceksin.

Dene ve gör..

Bilmek yazısı ilk önce Ulu Bursa üzerinde ortaya çıktı.

Bugünde dilekler dilenir, gül ağacına asılır. Bu buluşma sonrası dileklerin kabul olacağına inanılır.

Eskiden anneannemler mayasız hamur yoğururlar, mayasız sütü kaplara koyarlardı. Hamur kabarırsa, süt yoğurt olursa “Hızır uğradı” denirdi.

Seviyorum böyle günleri, iyi niyet ve samimiyet kokar. İnsanları akıllarından çok kalplerine, gönüllerine bağlar. Bayram gibi.

Şimdi ne dilekler asılacak güllere, ne dilekler atılacak denizlere, derelere.

Buluşma su kenarında olacağı için, su kenarlarına gidilir. Bu kavuşmanın güzelliği, dileklerin olacağı umuduyla bugün neşe kokar.

Kişisel dileklerinizin çok olduğundan şüphem yok. Öncelikle sağlık, bol para, ev, araba, iş, evlilik gibi bir çok konuda istekleriniz vardır. Çok insani ve normal.

Benim de Hıdırellez dileğim var. Dileklerimi dileklerinize eklemeniz. Rica etsem ekler misiniz?

Daha adaletli bir dünya.

Eskisi kadar temiz ve gökyüzünün maviliğini görebilecek kadar berrak bir hava.

Çocuklarımızın kendini rahat ifade edebileceği, yeteneklerini geliştiren, çocukluklarını
yaşayacağı bir eğitim sistemi.

Özelleştirilmiş sağlık sisteminin eşitçe, kaliteli bir şekilde devlet hizmeti olarak verilmesi. Daha sosyal, neşeli, yaşam kaygısı olmadan yaşanabilecek bir hayat.

Topraklarımızın inşaat sektörüne değil tarıma kazandırılması. İçebileceğimiz su miktarının arttırılması için acil çözümlerin başlatılması.

Zenginliğin bireysel olmasının bir anlamının kalmayacağı günlere giderken, farkındalığımızın en kısa sürede arttırılması.

Niteliksiz üniversite mezunları yerine, nitelikli meslek sahibi insan yetiştirme programlarının acil devreye girmesi.

Politika sisteminin çöküp, yaşamımızı geliştiren lider bakış açısının en kısa sürede hayata geçirilmesi.

Ve daha çok tabii.

Şimdilik bunlardan birini dileklerinizin arasına yazarsanız benim de dileğim olmuş olacak. Teşekkürler.

Hıdırellez gününe hazır mısınız? yazısı ilk önce Ulu Bursa üzerinde ortaya çıktı.

Ah şu kancacılar yazısı ilk önce Ulu Bursa üzerinde ortaya çıktı.

Seç ve yarat yazısı ilk önce Ulu Bursa üzerinde ortaya çıktı.

Bir çoğumuzun rahat olmak ve rahatlamakla ilgili bir çok bakış açısı var. Hatta fazla rahat olanı alıp kabul etmiyoruz, rahatlığa karşı tahammülümüz yok.

Oysa ki yaratım enerjisi rahatlama başladığında açığa çıkıyor. Rahatladığımız zaman daha büyük farkındalığın kapısı açılıyor. Rahatladığımızda alan oluyoruz, fark ediyoruz, olasılıkları görüyor, seçenekleri sıralıyoruz, öncelikleri daha net belirliyoruz.

Zor olanı hak etmek, başarılı olmak için çok çalışmak, çok kazanabilmek için zora katlanmak ve gereğinden fazla sabırlı olmak gibi bir çok öğrenilmişliği gerçeğimiz sanıyoruz ve rahatlayamıyoruz.

Hayatını, yaşamını, realiteni ve işini genişletmek için ,sırada ne olduğunu bilebilmek için öncelikle kendi enerjini rahatlatman gerekir.

Eğer kendine rahatlama izni verseydin, sonunda hiçbir şey yapmamanın gerektiğini savunduğun ve kaçındığın bakış açılarını iptal etseydin nasıl olurdu?

Rahatlamak hiçbir şey yapmamak değildir. Rahatlamak vurdum duymazlık değildir. Rahatlamak görmezden gelmek değildir. Rahatlamak yok saymak değildir.

Rahatlamak sıkıştığın enerjiyi serbest bırakabilmektir. Rahatlamak alıp kabul edebilmek ve farkındalığa sahip olabilmektir.

Sizin için rahatlamanın ne olduğunu keşfedin. Sadece sorun. Rahatlamak hakkında ne biliyorum? Ne olursa rahat ve farkında olduğumu bilirim?

Şu anda rahatlamanın kolaylıkla, neşeyle , ihtişamla, servetle, parayla ve zenginlikle açığa çıkmasına izin verecek hangi alan, bilinç ,farkındalık ve seçim olabilirim?

Sor ve rahatla.

Bundan daha iyisi için başka neler mümkün..

Her şeyi rahatlama alanından yapabilmek yazısı ilk önce Ulu Bursa üzerinde ortaya çıktı.

Bu cümleyi ben dahil Access araçlarını, proseslerini kullanan bir çok kişiden duyarım.

A.C. kurucusu Gary Douglous ve Dr.Dain Heer, hayatın zorluklarını kolaylaştırmak, yaşam kalitesini arttırmak, yaşam problemlerini  kolaylıkla çözebilmek için araçlar, sorular, prosesler hazırlar.

Sertifikalı kolaylaştırıcı olarak gerek yaptığım seanslarda, gerekse kolaylaştırdığım sınıflarda gördüğüm tek şey, artık bazı şeylerin eskisi gibi olmadığı.

Ne oldu derseniz. Kendime daha çok yaklaştım.

“Yanlış, doğru, iyi, kötü” tanımlarının dışında ki alanı görmeye başladım.

Kendimi yargıladığım, yanlış kıldığım, yetersiz gördüğüm, kıyasladığım, başarısız olarak tanımladığım bir çok şeyin aslında var olan potansiyelim olduğunu farkettim ve bu potansiyeli yanlış kullandığımı farkettim.

Kaçımız uyumsuz olarak kendimizi tanımladık ve olabilecekleri engelledik?

Uyumsuz olmak bir potansiyelmiş.

Gülmeyin, başkalarıyla aynı olmak, ortak paydada buluşmak, farklılıklarını görmezden gelmek aslında kendi potansiyelinden vazgeçmek değil midir?

Düşüncelerinin ve fikirlerinin değer görmediği, özgürce dile getirilmediği her yerde kendinden vazgeçişlerin olmaz mı? Her vazgeçiş bir bitiriş değil midir?

Ve arkasından aynılık ve vasatlık gelir. Son zamanlardaki aynı görünme isteği insanoğlunu vasatlaştırmıyor mu?

A.C. araçları ve Access Bars seansları benim  farklılığımı alıp kabul etmemi sağladı. Kendim gibi olabilmenin özgürlüğünü ve neşesini hayatıma katabilme becerimi geliştirdi, hala da geliştiriyor.

O zaman en sevdiğim araçlardan bir tanesini sizinle paylaşmak isterim.

Bundan daha iyi nasıl olur?

En iyi zamanda da, en kötü zamanda da söyleriz. İyiyi daha iyiye, kötüyü de bundan daha iyiye taşır.

Bir kaç gün dene, göreceksin. Daima bundan daha iyisi var.

Seçersen seni bulur.

Bundan daha iyi nasıl olur? yazısı ilk önce Ulu Bursa üzerinde ortaya çıktı.

Bilinçli farkındalık, modern hayatın getirdiği koşuşturma, stres, karmaşa ve hızlı veri akışı içinde kaybolmadan, zihnini anlık şimdilere getirerek yaşamını daha iyi, daha kaliteli hale getirebilme becerisidir.

Diğer bir deyişle, yaşadığın ana dikkatini vererek kendinde ve etrafında olanları, var oldukları gibi fark etmek, algılamak, algıladıklarını yargılamamak, herhangi bir tepki göstermeden kabul etmek, olanlarla kalabilme durumudur diyebiliriz.

Yani her daim bilinçli farkındalıkta olmak yani “mindfull olmak”. Aslında bir doğu öğretisi.

Bu cümleyi ilk duyduğumda bu dünyada ve bu ülkede ne kadar mümkün olabilir diye çığlık atmıştım. Ormanlar yanarken, çocuklar ölürken kim “mindfull” olabilir diye kendimi söylenirken bulmuştum.

Bakış açısı realiteni yaratır, realiten bakış açısını yaratmaz.

Okudukça farkettim ki dedelerim mindfulldu. Teslimdiler hayata ve doğaya. Olduğu kadarını kabul ediyor, bekliyor, duruyor, olana göre hareket alıyorlardı.

Acı ve ıstırabın içinden teslimiyetle geçiyorlardı. Hazır yapılmışı var dünyası beni benden uzaklaştırmıştı.

Bu dünyada yaşarken haklılığımın savunması, kaçınmanın yargısı içinde var olma savaşı verirken buldum kendimi ve hızlı akan dünyada duraklamaları öğrenmeye başladım. Kendime küçük durma ve nefes durakları oluşturdum. Bu, hayatı boş verdiğim, görmezden geldiğim anlamına gelmiyor. Bilakis bedenimin fısıltılarını duymama sebep oluyor.

Çünkü beden bu dünyada oldurur, üretir, yaşatır, var kılar.

Bu yazıyı okuduktan sonra kapat gözlerini, elini kalbine koy ve sadece beş dakika nefes al. Bilinçli farkındalıklı kalbinin sesini dinle.

Bu dünyada var olman için sana çalışan bu kalbi duy, ciğerlerini hisset, kulakların ne duyuyor, ağzının tadı nasıl, burnun nefesi nasıl alıyor, ciğerlerin nefesi nasıl karşılıyor, sıcak mı soğuk mu?

Bak beş dakika mindfull oldun..

Ve şimdi hayata devam. Gün içinde beş dakikalık hediyeleri kalbin, bedenin hak ediyor.

Mindfullness: Bilinçli Farkındalık yazısı ilk önce Ulu Bursa üzerinde ortaya çıktı.